Interview met Jiske Reeskamp

– door Julija Vasiljeva

Ruim tien jaar is Jiske een vertrouwd gezicht bij Bindi. In haar lessen brengt ze niet alleen fysieke beweging, maar ook verdieping en bewustwording. Naast haar lessen is Jiske ook trainer en coach, bij Bindi geeft ze ook geregeld coachingsessies en privé yogalessen. We spraken met haar over haar pad van de hectiek van de mediawereld naar de zachtheid van de yogamat, over wat haar drijft en wat yoga voor haar betekent.

Wat beweegt jou eigenlijk in het leven?
Het leven zelf beweegt mij. Het leven door me heen laten stromen, daar bewustzijn op hebben. Opmerken hoe je afdwaalt en jezelf telkens weer terugbrengen, op je meditatiekussen, op je mat, in je lijf. Yoga is voor mij het telkens opnieuw afstemmen op wat er is: warmte, kou, woede, verdriet. Wat vertelt dat je? Dat is wat mij beweegt en wat me steeds verder brengt naar diepere lagen van bewustzijn.

Wanneer begon jouw yoga-reis?
Eigenlijk per ongeluk. Ik werkte  in de media en produceerde commercials, films en televisie. Ik  leefde snel en intens. Mijn spinningles ging een keer niet door, en er stond yoga op het rooster. Ik was woest, maar besloot toch te blijven. Daar, op dat matje, gebeurde iets. Iets in mij werd geraakt. Alsof het zo moest zijn. Niet lang daarna volgde een burn-out. Tijdens mijn herstel ging ik naar Goa, naar een retreat met yoga, ademwerk en meditatie. Daar ging een lampje aan dat nooit meer is uitgegaan. Yoga werd mijn anker.

Wanneer besloot je om zelf les te gaan geven?
Tijdens dat retreat vroegen mensen of ik een van de docenten was. Dat raakte iets in mij – een gevoel van herkenning. Toen ik terugkwam, ben ik al snel een teacher training gaan doen: 500 uur in een jaar, naast mijn fulltime baan. Later volgden nog vele opleidingen, samen goed voor meer dan 1000 uur. Lesgeven is voor mij nooit een rationele keuze geweest, maar iets wat vanzelf ontstond. Het voelde als een bestemming, als thuiskomen.

Hoe ben je uiteindelijk bij Bindi terechtgekomen?
Toen ik van Amsterdam naar Amersfoort verhuisde, zocht ik een nieuwe community. Ik kwam bij Nicole in de les en voelde me meteen welkom. Kort daarna vroeg ze of ik haar lessen wilde overnemen. Dat was het begin. Inmiddels geef ik hier al tien jaar les. Bindi voelt als een tweede thuis. Ik ben onderdeel van dit huis, als een organisme waar je vanzelf in meebeweegt. Als het nodig is vervang ik de handdoeken, maak ik wat schoon, praat met mensen. Als een ‘home away from home ‘.

Je geeft rugyoga en werkt veel met mensen die spanning of stress ervaren. Hoe is dat ontstaan?
Dat komt uit mijn eigen ervaring. Jarenlang leefde ik vanuit wilskracht en spanning. Mijn lichaam riep letterlijk om aandacht: mijn rug versleet, mijn spieren verstrakten. Ik ontdekte dat emoties zich in het lichaam vastzetten. In de rug, de heupen, de schouders. Rugyoga ontstond uit mijn zoektocht naar verzachting. Beweging en bewustzijn zijn onlosmakelijk verbonden. Als je lichaam ontspant, beweegt ook je geest mee. In mijn lessen gaat het niet om prestaties, maar om voelen. Er is geen goed of fout. Je beweegt vanuit je eigen waarheid.

Hoe zorg je ervoor dat mensen zich veilig voelen in je lessen?
Dat is de basis. Alles mag er zijn. Ik benadruk dat iedereen zelf de regie heeft: voel wat goed is, gebruik kussens, pas houdingen aan. Yoga is geen wedstrijd. We oefenen samen, in verbinding. Ik bedank deelnemers aan het einde van iedere les voor het samen oefenen. Dat gevoel van gezamenlijkheid, dat we niet alleen zijn, vind ik essentieel.

Was dat voor jou altijd vanzelfsprekend, die zachtheid?
Nee, helemaal niet. In het begin zat ik vol discipline en ambitie. Ik hield van Ashtanga, van vroeg opstaan en afzien. Zachtheid vond ik pas toen ik zwanger was. Dat proces trok me mijn lichaam in. Toen pas kon ik yoga echt belichamen in plaats van uitvoeren. Daar viel alles samen: al die opleidingen kregen betekenis. De ervaring van loslaten, van ruimte maken, dat heeft me gevormd tot wie ik nu ben als docent.

Hoe ziet jouw eigen yogapractice eruit?
Ik heb geen vaste routine, maar ik beweeg elke dag. Soms fysieke yoga, een nidra sessie, soms hardlopen, wandelen, ademwerk. Yoga is niet iets wat je doet, het is iets wat je leeft. Het gaat over aandacht: hoe je eet, spreekt, ademt, leeft. Mijn matje gaat overal mee naartoe. Zelfs een paar eenvoudige houdingen kunnen me weer laten landen na een drukke dag of een reis. In beweging zijn, nieuwe vormen leren, Andere routes ontdekken en me blijven verdiepen in de materie geven energie en inspiratie. Voor mijn eigen practice en daarmee ook voor dat wat ik deel bij Bindi!

Je spreekt vaak over ‘zelfzorg’. Waar komt dat vandaan?
Ik kom uit een gezin waarin zorg altijd centraal stond. Mijn vader was arts, mijn moeder verpleegkundige en later psychotherapeut. We hadden thuis een huisartsenpraktijk. Mijn broer heeft een verstandelijke beperking en daarmee extra zorg nodig. Van hem heb ik geleerd wat het betekent om in het moment te zijn. Maar ik merkte ook: er werd veel gezorgd, maar wie zorgde er voor mij? Yoga heeft me geleerd om dat zelf te doen, niet vanuit plicht, maar vanuit liefdevolle aandacht.

Wat wil je mensen meegeven die jouw lessen volgen?
Dat er niets hoeft. Dat je mag zijn met wat er is. Dat heling niet iets is wat je ‘doet’, maar wat ontstaat wanneer je aanwezig bent met jezelf. Als je stopt met vechten. Ik zie yoga niet als iets dat ik onderwijs, maar als iets wat ik deel. Iedereen heeft en leeft zijn eigen waarheid. Mijn rol is om een veilige ruimte te creëren waarin die waarheid zichtbaar mag worden.

Tot slot
Voor Jiske is yoga niet beperkt tot de mat. Het is een manier van leven, ademen en in verbinding zijn, met jezelf, met anderen, met het moment. Haar lessen bij Bindi nodigen uit tot verzachting én kracht. Het belichamen van de beoefeing: aanwezig zijn, precies zoals je bent.

En dat is een hele reis. Een reis waarop Jiske en Bindi in de afgelopen 10 jaar met elkaar  mee bewegen!

Klik HIER voor de website van Jiske.