Interview met Finn Minke

Door Julija Vasiljeva

Heel fijn dat je er bent, Finn. Ik ben benieuwd naar jou als persoon. Wat doe jij in het dagelijks leven, wie ben jij, wat beweegt jou, waar word je blij van?

Wat mij drijft, is een diep verlangen naar vrijheid – in de meest wezenlijke zin van het woord. Vrijheid van binnen, die zich naar buiten uitstrekt. Ik ben graag in de natuur, ik woon in het bos en voel me daar thuis. Ik loop graag op blote voeten. Ook hou ik van zingen en muziek maken, al speel ik zelf geen instrument. Vroeger speelde ik piano en viool, maar dat is een beetje gestrand helaas. Samen zingen in zingcirkels opent heel erg mijn hart.

Ik heb ook een grote liefde voor oudere mensen, hun schoonheid en hun wijsheid. Vroeger was ik veel met hen omringd, nu minder. Mijn grootmoeder en haar zusters speelden een belangrijke rol en hun familieverhalen waren sterk voelbaar in mijn jeugd. Ik heb veel van hen geleerd, vooral van mijn grootje. Zij was Cesartherapeut en leerde me hoe belangrijk het is om in je lichaam te leven, in plaats van alleen in je hoofd.

Daarnaast was ik ooit fotograaf. Ik maakte documentaire-achtige series, vaak over mensen in overgangsfasen: ouderen, maar ook pubers. Die mix van teddyberen naast posters van Michael Jackson of halsbanden met stekels vond ik fascinerend.

Ik wil het graag hebben over jouw liefde voor yoga. Mag ik dat zo zeggen, een grote liefde?

Zeker, en vooral een heel duurzame liefde. Duurzamer dan de meeste andere, haha. Toen ik zeventien was, gaf mijn grootmoeder me een oud yogaboek. Zo’n boek met zwart-witfoto’s uit de jaren zeventig, van mensen in badpakachtige outfits. Rond mijn twintigste begon ik aan een docentenopleiding, en later ben ik ook gaan lesgeven.

Wat betekent yoga persoonlijk voor jou?

Ten eerste is het een manier om mijn aandacht naar binnen te brengen, echt liefdevol te luisteren naar de signalen van mijn lichaam en dat steeds verder te verfijnen. Ten tweede is het voor mij een belangrijke manier om het lijf gezond en in balans te houden.

Tijdens de eindontspanning zing je altijd. Voor mij is dat echt de kers op de taart. Het ontroert me telkens weer. Waarom zing je tijdens de eindontspanning?

Dat heb ik in mijn opleiding geleerd en ik heb zelf ervaren hoe krachtig het kan zijn. Zingen werkt vaak ontspannender dan spreken, net zoals een moeder voor haar kind zingt. Voor mij is dat moment aan het eind van de les ook een manier om dankbaarheid te voelen en de les af te sluiten met liefde en verbinding. Ik besef dan wat een geschenk het is, om vijf kwartier samen in een ruimte te kunnen zijn en  onze aandacht te geven en te delen. Van daaruit zing ik.

Wat is jouw favoriete asana en waarom?

Savasana. Voor mij is dat de houding die het meest vraagt, en tegelijkertijd juist niets vraagt. Het brengt me direct naar waar yoga eigenlijk over gaat: een diepe verbinding met het leven zelf. Die verbinding ontstaat in ontspanning, in overgave, en in het ervaren van de adem. Savasana in de natuur vind ik het allerfijnst.

En welke asana sla je het liefst over?

Er zijn er twee waar ik niet zo dol op ben: Ustrasan, de kameelhouding, en de handstand. De kameel vraagt veel souplesse en kan snel blessures geven. En de handstand… die heb ik eigenlijk nooit gekund. Ik heb altijd moeite gehad met mijn benen omhoogwerpen, als kind al.

Dan wil ik het hebben over een andere duurzame liefde van jou: de adem. Hoe ben je met ademwerk in aanraking gekomen?

Dat begon bij yoga met pranayam en ook in de mindfulness-opleiding nam adembewustzijn een belangrijke plaats in. Later leerde ik intensief verbonden ademwerk kennen en ook rebirthingsessies in het water maakten veel indruk. Maar alles veranderde echt toen ik me ging verdiepen in de fysiologie en ik dag en nacht door mijn neus ging ademen. De impact van je manier van ademen kwam toen pas echt goed binnen.

Wanneer besloot je je hier verder in te verdiepen en anderen te gaan begeleiden?

Eenmaal gegrepen wilde ik steeds meer over de adem leren. Ik las er veel over en volgde verschillende opleidingen Een van de fijnste technieken vind ik een waarbij je volledig uitdemt en leert om in die ademloze ruimte te verblijven. Voor mij is dat een magische plek waar ik lang kan zijn. Voor mij is het een logische stap om kennis te willen delen en anderen te begeleiden in wat voor mij dierbaar en wezenlijk voelt.

Hoe zien jouw ademsessies eruit?

Dat hangt er vanaf waarmee iemand bij me komt. Ik werk altijd vanuit de basis: eerst ontspanning en zelfregulatie, daarna verdieping. Daarbij kan ook intensiever verbonden ademen horen, maar dat zet ik voorzichtig en zorgvuldig in. Het wordt soms onderschat. Hartcoherentie is een techniek die ik graag gebruik omdat je daarmee het systeem in balans brengt; en ook zacht, ritmisch verbonden ademen is vaak heel ondersteunend. Ook tijdens de lessen bij Bindi richt ik het ademwerk meestal op ontspanning

Wat betekent adem voor jou?

Adem is de brug tussen binnen en buiten, tussen lichaam en geest, tussen verleden en heden. Het is de meest intieme verbinding met het leven zelf.

Wat wil je jouw cursisten meegeven?

Dat je altijd de mogelijkheid hebt om liefde in jezelf te vinden. Dat vrijheid altijd vanbinnen te ervaren is, ongeacht hoe je lichaam eraan toe is. Het lichaam is een poort naar bewustzijn. Ik hoop dat mijn cursisten na een les ontspanning voelen en een gevoel van thuiskomen in hun lichaam.