Wijsheid van een docent

Laatst werd mij de vraag gesteld na een yogales: “Weet jij al die wijsheid die je doceert? Denk en leef jij zo?” Mijn antwoord was in spiegeling met degene die mij deze vraag stelde, namelijk ietwat gekscherend, met humor en wat zelfspot: “Soms hoor ik mijzelf iets zeggen en bedenk me dan ter plekke: goh.. dat kan ik zelf ook goed gebruiken”.. en ik moest eigenlijk ook lachen om mijn eigen antwoord. 

Dit antwoord was oprecht. Ik spiegel mijzelf tijdens de lessen regelmatig. Tegelijkertijd was het ook een onvolledig antwoord; ik had er namelijk bij kunnen vertellen dat alles wat ik zeg tijdens de lessen enkel kan ontstaan uit ervaring, beleving en kennis en uit inlevend vermogen.

In de loop van ruim de 24 jaar dat ik yoga beoefen en doceer, bemerk ik dat ik me bevoorrecht kan voelen dat ik de mogelijkheid heb zoveel verschillende mensen te ontmoeten. In beweging, adem en bewustzijn richting te geven. Maar juist door al die mensen, ieder aspect van mijzelf gespiegeld kan zien. Een verrijkende ervaring, telkens weer.

Als je dit leest en mij kent, heb je daar vast een bepaald gevoel bij. Soms klikt het erg prettig, soms klikt het minder prettig en alle variaties ertussen. De totaliteit van al die variaties zijn voor mij zo boeiend; daarin ligt een schat aan mogelijkheden tot zelfreflectie en kennis. Zowel voor degene die les volgt, als ook voor mij als docent.

Het onderzoeken en verwoorden wat de trigger is, maakt dat er voor mij als docent ruimte, begrip en liefde vrijkomt.

Bij het begin van een les vraag ik regelmatig wat ieder heeft gedreven naar de les te komen. Vaak wordt er een fysiek ongemak benoemd, de wens naar ‘rust’ of zeggen mensen: ‘verras me maar’. Voor mij is yogales een wisselwerking tussen lesgevende en lesnemende, waarbij het fysieke lichaam en adembewustzijn als instrument wordt gebruikt om het niet-stoffelijke voelbaar, tastbaar en beheersbaar te maken. Om zelf bewustwording, ervaring en zelfkennis te vergaren en vergroten.

Dit gebeurt dus door onze spiegeling in elkaar: jullie leren van mij iets, ik leer van jullie tegelijkertijd, niet meer en niet minder! Als er geen wisselwerking plaats zou vinden, hoef je geen les te volgen bij iemand. Dan kun je ook gewoon een CD opzetten met ingesproken yoga-asana’s. =D

Het leuke is, hoe meer weerstand, hoe meer er te leren valt. Wellicht een andere benadering dan je gewent bent... Onderzoek wat de ander vertegenwoordigt in wat je in jezelf niet zo prettig vindt. Onderzoeken door middel van je fysieke hoedanigheid in het moment, welke gevoelens/ideeën/denkbeelden zich aandienen.

Kijk ernaar met je hart, met een glimlach en relativerend invoelend vermogen. Dan ontstaat vanzelf ruimte en wijsheid.. soms direct, soms na jaren.. soms..?... Ruimte op fysiek vlak, maar ook mentaal en emotioneel. Dit brengt als vanzelf een verrijking en vrijheid op energetisch vlak. Dát maakt mij blij en gelukkig. 

De ontmoeting en uitwisseling tussen jou en mij, de juiste woorden vinden om die wisselwerking duidelijk te maken, gekoppeld aan fysieke mogelijkheden, uitdagen de grenzen wat ruimer en zachter te maken, toegankelijkheid creëren en dat spelenderwijs, maakt het zo fijn en boeiend om yogales geven. Na iedere les voel ik me blij en vrij.

Ik verheug me op de eerstvolgende les. Hopelijk weer met vragen waar ik over kan mijmeren…

Met warm hart,

Iris

"The universe is not outside of you. Look inside yourself; everything that you want, you already are"

~Rumi~